21 April 2018

Mοντεσσοριανες Τεταρτες Μαιου Ιουνιου για γονεις στο Ροδακινο.

Ειμαστε κοντα στο καλοκαίρι με ότι αυτο σημαίνει για τις οικογενειες με παιδια. Ας μπουμε στο κλίμα λοιπόν. Τον Μαίο θα πιάσουμε την επαφή με την φύση ,το ελέυθερο παιχνίδι, την ανακάλυψη  και τα λάθη που είναι ωραίο να γίνοται πάθη. Τον Ιουνιο θα δουλεψουμε με όσα μπορούμε να προσφέρουμε στα παιδια σε εξωτερικούς χώρους ώστε να είναι το καλοκαίρι ενδιαφέρον για όλους, και φυσικα με την θάλασσα, τον φόβο και την εξοικείωση με το νερο, για πολύ μικρούς κολυμβητές.  Η αλλαγή της εποχής φέρνει αλλαγές σε όλα τα επίπεδα!



 Αναλυτικα:

Τεταρτη 2/5 ωρα 18.00-20.00 
 "Φυτευοντας γνωση" επαφη και δρασ/τες με φυση και φυτα.
Από την βρεφική ηλικια, η ενασχόληση των παιδιών με δραστηριότητες της φύσης έχει πολλαπλά οφέλη. Πως μπορεί να γίνει αυτό στον χώρο μας αλλά και σε εξωτερικούς χώρους που επισκεπτόμαστε; Θα δούμε την διάρκεια την οργάνωση και τις επεκτάσεις δραστηριοτήτων που αφορούν τα φυτά και την φυσή για ηλικίες από 12 μηνών και άνω.
Κοστος συμμετοχής: 15 ευρώ/ατομο


Τεταρτη 9/5  ώρα 18.00-20.00
"Περιεργεια και ανακαλυψη".Συμβαινει μονη της πως να την προστατεψουμε.
Η περιέργεια και η θέληση για ανακάλυψη είναι στοιχεία που φέρουν ολα τα παιδιά του κόσμου. Αν την εμποδίσουμε αφαιρούμε ένα σημαντικό εργαλείο. Χρειάζεται οριοθέτηση; Χρειάζεται ενθάρρυνση; Χρειάζεται παρατήρηση; Στην περίπτωση των παιδιών η περιέργεια δεν σκότωσε την γάτα.Κοστος συμμετοχής: 15 ευρώ/ατομο


Τεταρτη 23/5  ώρα 18.00-20.00
 "Η χαρα του να κανεις λαθος"
Το λάθος είναι παιδαγωγικό εργαλείο. Το λάθος είναι εν δυνάμει σωστό. Το λάθος μας δείχνει τι να κάνουμε παραπέρα. Όταν ένα παιδί κάνει λάθος είναι είναι ευχής έργο. Γιατί; και πως τα χρησιμοποιεί ένας γονιός για να κατανοήσει βαθύτερα πράγματα, όπως ας πούμε την εικόνα που έχει αρχίσει να δομεί το παιδί για τον εαυτό του;Κοστος συμμετοχής: 15 ευρώ/ατομο

Τεταρτη 30/5 ώρα 18.00- 20.00  
"Παιχνιδι στις μικρες ηλικιες. Ανευ ορων ή με στοχο?"
Free play, παιδαγωγικος σχεδιασμός, ανακάλυψη, δημιουργικη απασχόληση, λέξεις που ακουγονται πολύ. Τι έχει άναγκη ένα πολυ μικρό παιδί στο κομμάτι του παιχνιδιού; Σιγουρα να έχει την δυνατότητα του. Αλλα αρκει μόνον αυτό; Θα μελετήσουμε τις ηλικιες 0 με 6 ετων και θα βρούμε τις διαφορές που έχει ο τρόπος που παίζει ένα παιδί, για να το κατανοήσουμε και φυσικά να το αφήσουμε χωρίς προσδοκίες να συμβεί.Κοστος συμμετοχής: 15 ευρώ/ατομο

Τεταρτη 6/6  ώρα 18.00-20.00  
"Ωπ..καλοκαιρι, βαριέμαι!" οργανωση σπιτιου και εξωτερικων χωρων, αλλαγες στη ρουτινα. 
Η αλλαγή της εποχής, η ελλειψη δομημένου και οργανωμένου χρόνου, η βαρεμάρα και άλλα γνωστά που φέρνει το καλοκαίρι. Τι μπορεί να σημαίνουν σαν ευκαιρίες για το παιδί, για τις σχέσεις και για την οικογένεια; Πως φοράει το σπίτι με μικρά παιδιά τα καλοκαιρίνα του;  Κοστος συμμετοχής: 15 ευρώ/ατομο

Τεταρτη 20/6 ώρα 18.00-20.00  
"Φοβαμαι τη θαλασσα;" . Η πρωτη επαφη με το νερο πριν να βουτήξω.
Το νερό γενικότερα στην ζωή των μικρών παιδιών συνήθως τα μαγεύει και πρέπει να  έχει σημαντικό ρόλο στις δραστηριότητες που προσφέρουμε. Θα δούμε άνα ηλικία τι παιχνίδια με στόχο μπορούμε να δώσουμε.  Όμως είναι σύνηθες να κλαίει ή να αρνείται ένα παιδί να μπεί στην θάλασσα παρόλο που αγάπα το νερό.  Γιατί; Μπορούμε να κάνουμε κάτι για αυτό;
Κοστος συμμετοχής: 15 ευρώ/ατομο

Κόστος κύκλου 6 συναντήσεων με προπληρωμη την πρωτη 80 ευρώ.
Κόστος 4 επιλεγμένων συναντήσεων με προπλήρωμη στην πρώτη  50 ευρώ.

Το μέρος: ΡΟΔΑΚΙΝΟ Εργαστηρι παιδαγωγικής και ψυχολογιάς (Εμμ.Μπενάκη 105Β, Αθήνα)

Δηλώσεις συμμετοχής:  με mail στο nomikoukonstadina@gmail.com 
                                         με sms στο 69478424849
 (αναγράφετε ονομα, ηλικία παιδιών, ημερομηνιές συμμετοχής και κιν. επικοινωνίας)

Ομιλητρια-συντονίστρια: Νομικού Ντίνα (πλήρες βιογραφικό στο thechildin.gr


Δικαιοσυνη με 2 παιδια!



Η θέση που βρέθηκα πριν απο λίγο καιρό, αυτή στο να ταλαντεύομαι ανάμεσα στα ναι και στα όχι των δύο παιδιών μου, άρχισε να μου θυμίζει λιγάκι την περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Ένα κύμα, μια «μόδα» στο τι θα φάμε, πώς θα ντυθούμε, ποιος είναι ο καλός γονιός και οι καλύτερες εναλλακτικές διακοπές. Μου μοιάζει σαν να διεκδικούμε κάτι χωρίς να ξέρουμε τι είναι. Και όπως πάντα, τα πράγματα είναι ευκολότερα για συμπεράσματα, αν κοιτάξεις τα παιδιά. Πόσες φορές έχουμε ικανοποιήσει το θέλω ενός παιδιού απλά και μόνο για να μην ζηλέψει; Πόσες φορές το ένα παιδί έχει ζητήσει κάτι που καλά καλά δεν ξέρει τι είναι, απλά και μόνο γιατί το έχει και το άλλο και πάει λέγοντας; Και αναρωτιέται η ταλαίπωρη μαμά-παιδαγωγός, τι νόημα έχουν όλα αυτά; Απολύτως κανένα.
Το κύμα, η «μόδα» και όλα τα δεινά δεν θα είχαν τόση επίδραση αν δίναμε στα παιδιά την αίσθηση του διαφέρειν από νωρίς. Είναι πολύ πιο δύσκολο, απαιτεί επικοινωνία και-κυρίως-σωστό…λανσάρισμα για να μην εκληφθεί από το παιδί ως άρνηση. Δεν χρειάζονται όλα τα παιδιά το ίδιο πράγμα την ίδια στιγμή.  Είναι κάποια στα οποία με ευκολία θα πούμε όχι. Αν ζητήσει το  18 μηνών μωρό μας το μαχαίρι που κρατά η πεντάχρονη αδερφή του, θα λάβει την αυτονόητη αρνητική απάντηση. Όμως αν πέσει ουρλιάζοντας το δίχρονό μας στο πολυκατάστημα, για να πάρει το ίδιο ακριβώς τηλευκατευθυνόμενο με τον εξάχρονο αδερφό του θα ταλαντευτούμε, γνωρίζοντας παρόλα αυτά ότι δεν έχει κανένα νόημα ακόμα για αυτό. Πιθανόν θα το αγοράσουμε με την ελάφρυνση ότι θα μπει σε ένα ράφι και θα περιμένει 3 χρόνια. Ή στην καλύτερη περίπτωση θα διαπραγματευτούμε μέχρι τελευταίας ανάσας για να πάρει στη θέση του ένα απλό αυτοκινητάκι. Κάπου μέσα σε όλο αυτό υπάρχει το όχι, που ένα δίχρονο δεν μπορεί να αποκωδικοποιήσει ακόμα.
Υπάρχει μέσα στο «δεν είναι ακόμα η ώρα για αυτό» ένα κρυφό, μαγικό-νομίζω-μήνυμα. Της διαφοράς. Στις ανάγκες, στα γούστα που διαμορφώνονται, στα θέλω που θέλουμε να είναι στοχευμένα και να κρύβουν ενδιαφέρον, στον σεβασμό εν τέλει και στην αξία του διεκδικώ αυτό που θέλω.Υπάρχει ένα τέλος σε αυτές τις αδερφικές σχέσεις που ο ένας κυνηγά να αποδείξει κάτι στον άλλον ή διαφέρει για να μην είναι σαν τον άλλον.  Η οικονομία στα «θέλω και εγώ» χωρίς νόημα δεν είναι τσιγκουνιά για να τα προετοιμάσουμε για την δύσκολη ενηλικίωση, είναι μια συνειδητοποίηση που τους τραβά το ενδιαφέρον στο να κοιτούν αυτό που θέλουν εκείνα και όχι αυτό που έχει ο διπλανός.
Όποτε συναντήσω στο δρόμο μου κάτι που μου έχει ζητήσει ένα από τα παιδιά μου, θα το πάρω. Και έχω απαγορεύσει στον εαυτό μου να μπει στην διαδικασία να πάρει και κάτι για το άλλο παιδί. Έχω επιβάλει στον εαυτό μου να παρατηρεί το μικρότερο παιδί, που ακόμα δεν εκφράζει απόλυτα τα θέλω του και να φροντίζω να του φέρνω αυτά που έχει ανάγκη.  Την πρώτη φορά που μπήκα στο σπίτι με σακούλα που είχε κάτι για την μικρή μου και μόνο, το ομολογώ, φοβόμουν. Εγώ το φοβόμουν γιατί το μεγάλο μου παιδί το θεώρησε απόλυτα φυσιολογικό που επιτέλους βρήκα αυτό το κανατάκι που χρειάζονταν η αδελφή του.

Η ζυγαριά δεν χρειάζεται να γέρνει εις βάρος κανενός όταν σε μια οικογένεια, μια παρέα, μια σχέση, μια φιλία, μια ομάδα ο καθένας παίρνει αυτό που πραγματικά χρειάζεται, όταν το χρειάζεται. Και δεν μιλώ μόνο για αντικείμενα.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Creative Commons LicenseΑυτό έργο χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Ελλάδα.